dinsdag 9 mei 2017

DeScorpio's Column: " Wat zijn jullie goed zeg!, maar wel te duur voor ons

Shagging Ponies, mijn bandje, is in de afgelopen jaren vertegenwoordigd door verschillende managers, boekers en bureaus. Over sommigen waren wij dik tevreden en over de anderen iets minder. Soms klikt het nu eenmaal, terwijl het in de overige gevallen misschien geen goede combinatie blijkt te zijn. Geen probleem, want soms moet je dingen uitproberen om erachter te komen wat voor jou of voor jouw bedrijf of band werkt.
Soms moet je op je bek gaan, zodat je er iets van leert.

In de periodes dat wij onze boekingen zelf deden, hoorden we vaak: “Jullie zijn te duur voor ons.”
Soms gingen we dan tegen een gereduceerd tarief toch spelen, maar daar was wel een goede reden voor nodig. Zoals veel publiek op bijvoorbeeld een festival, betaling in natura (wij hebben wel eens gespeeld voor studiotijd, drukwerk of zelfs slaapplekken in het buitenland) of het creëren van goodwill. 

Meestal, echter, speelden wij voor een redelijke gage. Van dit geld betaalden wij immers benzine, repetitieruimte, studiotijd, snaren, batterijen, confetti-kanonnen, drukwerk, bandkledij, de bandbus (of ander vervoer), reparaties aan instrumenten, oppas voor kindertjes en eten onderweg.

Daarnaast moet je natuurlijk iets overhouden na het 15 uur van huis zijn, 3 uur optreden, reizen, wachten, opbouwen, wachten, afbouwen en alle andere ellende die er bij komt kijken.
Enfin, iedereen die wel eens iets heeft ondernomen begrijpt dat niets voor niets is.

Wat wij ook vaak hoorden, maar dan ná een optreden en meestal van toeschouwers uit het publiek, was dit:
“Wow! Jullie waren de beste band die ik hier ooit heb gezien.”
“Wat zijn jullie goed zeg!”
“Jullie show is echt te gek!”
…En meer van dit soort complimenten.
Los van het feit dat complimenten een enorme drijfveer zijn om door te gaan, waren het voor ons steeds tekenen dat we op de goede weg waren. We waren dan misschien duurder dan andere bands in het genre, we gaven er ook iets voor terug. Namelijk een avondvullende show met veel entertainment. 

Mijn enorme onzekerheid heeft er altijd voor gezorgd dat ik aan mezelf bleef twijfelen, ondanks de herboekingen, complimenten en steeds terugkerende ‘fans’. Ik vergelijk mij niet snel met iemand met wie ik op hetzelfde niveau zit, maar probeer mij te spiegelen aan mijn eigen helden.
Hoe vaak ik ook hoorde dat mensen mij een goede zanger vonden, ik bleef maar denken: ‘Ja maar Sebastian Bach (Niet de componist, maar de zanger), Freddie Mercury en Steve Walsh zijn zoveel beter. Ik bak er niets van.’

Sinds Shagging Ponies besloten heeft een langdurige vakantie in te lassen, bezoek ik meer andere bands in kroegen, zaaltjes en op festivals. 

Ik zie drummers die versnellen of verlangzamen en dus geen maat kunnen houden, gitaristen die niet horen dat hun eigen gitaar ontstemd is, zangers die vals zingen, bassisten die denken dat ze Flea zijn en daardoor voortdurend steekjes laten vallen en hele bands die nauwelijks op elkaar zijn ingespeeld.

Plotseling begreep ik waarom er steeds zo euforisch en enthousiast werd gereageerd op mijn band. Wij hebben ons gek gerepeteerd, staken tijd en energie in show en presentatie, maakten grappen tijdens de set, dachten na over hoe we op een publiek overkwamen, deden aan promotie zodat we volle zalen hadden, hadden door de routine flink wat podiumervaring en waren steeds bezig met lol maken.
De bands die ik zag spelen hadden zich nauwelijks voorbereid en deden maar wat op het podium.

Ik begrijp dat een boeker of zaaleigenaar liever een band laat spelen die maar 5 tientjes kost dan een arrogant collectief met grote bekken en veel te veel sex-appeal die meteen om 800 euro vragen.
Maar ja… Goedkoop is duurkoop.
De band van 800 euro speelt je bezoekers niet weg. De band van 800 euro zorgt er voor dat mensen de zaterdagavond erop denken: “Zullen we kijken of er weer zo’n leuk bandje in de kroeg speelt?”. De band van 800 euro trekt nieuw publiek naar je onderneming. De band van 800 euro zegt na 45 minuten niet: “Zo, dit was alles wat we kunnen spelen. Fijne avond!”

Zoals ik al zei: Soms moet je op je bek gaan, zodat je er iets van leert.
Dat geldt voor muzikanten, boekers…. Voor iedereen die ergens beter in wil worden!
Tegen de muzikanten in Nederland die steeds te horen krijgen dat ze te duur zijn, wil ik zeggen: “Geloof in jezelf en laat je niet van de wijs brengen door geldwolven, onervaren boekers en kortzichtige ondernemers!”

Lou DeScorpio

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen