woensdag 21 september 2016

Marco Borsato raakt hart en ziel tijdens concert Live On The Beach op strand van Scheveningen



Zaterdagavond was ik aanwezig bij het Live On The Beach concert nummer twee. Met optredens van Kenny B, Diggy dex en natuurlijk headliner Marco Borsato.

Als heel snel liep het Scheveningse strand helemaal vol met enthousiaste fans van Marco. Als eerste verscheen de man die ik dit jaar voor de derde keer voor mijn camera kreeg, Kenny B. Hij is een sfeermaker als het om festivals gaat. Waar hij ook staat, de concertgangers sleurt hij altijd mee met zijn zomerse klanken en zijn hit “Parijs”. Kenny zet de toon voor een heel bijzonder Live At The Beach concert.



Daarna is het de beurt Diggy Dex. De teksten zijn prachtig en ik ben getuige van de snelste rap. Op de catwalk gaat hij zitten en doet zijn ding op een fenomenale manier. Hij en zijn collega grijpen het publiek, handjes in de lucht en de massa springt mee. Wat een sfeer en wat een zetting. Geweldig neergezet door Diggy Dex. Ik ben niet zo van de rap, maar dit was top!



En dan is het wachten op de man die in bijna ieders hart zit. In het mijne in ieder geval. Marco Borsato!. Als hij het toneel opkomt barst er tijdens deze prachtige zomeravond een oorkaan los. 16.000 fans gaan uit hun dak. Ik dacht wauw wat is dit?.

En dan begint hij met zijn optreden. Al zijn hits komen voorbij. Het maakt niet uit welke hij zingt, iedereen kent de teksten van al zijn nummers. Ik heb de eer te mogen luisteren naar een geweldige zanger en het grootste strandkoor. Prachtig, ik krijg er kippenvel van. Maar er moeten ook foto’s worden gemaakt. Driftig ratelt mijn camera erop los. Wat een uitstraling , wat een inleving in wat hij zingt!. Wat opvalt als ik door de camera kijk is hoe hij oog heeft voor zijn fans en voor ons simpele fotografen. Prachtig om dat te zien. Veel, heel veel artiesten gezien, maar nog nooit zo.



En dan komt hij met zijn ballads, Ik begin alvast te slikken, brok in de keel. Wat maakt deze man los?. Hij weet mijn hart en ziel rechtstreeks te raken. Ik kijk omhoog en naar de avondlucht en denk aan de dierbaren die mij zijn ontvallen. Gevolg,  kan niet goed meer door de zoeker van mijn camera kijken. Is de lens nat, of betrap ik mijzelf op tranen? . Een man mag niet huilen zong Jacques Herb ooit, maar het kan me niks schelen. Ben tenslotte ook maar een mens en laat mijn emoties de vrije loop. Fotograferen met de tranen die rollen langs je wangen. Nog nooit kwam artiest zo bij mij binnen. Het is een heerlijke en ongeëvenaarde ervaring en zeker voor herhaling vatbaar. En ik heb zo het sterke vermoeden dat ik daar niet alleen in was als ik hoor hoe Marco zijn verhaal doet over een vrouw die ook zo hard getroffen werd door het lot. En dat Marco zo mee voelt. Ben nu nog helemaal stil van wat ik gisteren avond mee heb mogen maken. Nog nooit heeft een concert mij zo diep geraakt als dit prachtige “Hart en Ziel” concert van Marco Borsato. Door mijn teletoeter zag ik dat Marco ook geëmotioneerd en geroerd was. Ongelofelijk, wat een performer en wat een prachtige man, prachtig mooi publiek en wat een mooie locatie.



Ik zal dit concert nooit meer vergeten! Het was in al die jaren dat ik ontelbare concerten fotografeer het mooiste en meest emotionele concert wat ik gezien heb!

Dank je wel Marco voor een onvergetelijke avond! En beslist tot de volgende keer!
Lak'ech!

Ook al die lieve mensen, fans en collega  fotografen wil ik bedanken. Jullie waren voor mij de kers op een prachtige taart! Eén ding weet ik wel, als je als fotograaf naar een concert van Marco Borsato gaat, moet je tussen het publiek gaan staan en niet achter de barrier bij het podium. Wat een prachtig warm bad van fans!

Tekst/fotografie: Roland Wichser


Meer foto's op Instagram en op Facebook











































Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen