donderdag 14 mei 2015

Waylon steelt de show op bevrijdingsfestival Zoetermeer

5 mei was ik voor Zoetermeernieuws en GiGmagazine aanwezig bij het Bevrijdingsfestival op de Markt in Zoetermeer.

Aangekomen op de Markt stond er al redelijk wat publiek te wachten tot het festival zou beginnen. Echter het weer gooide net als bij veel andere festivals roet in het eten. De windstoten op het Marktplein waren behoorlijk heftig. Het podium kreeg het zwaar te verduren. De wind beukte op het podiumzeil en diverse onderdelen van het podium zwaaiden flink heen en weer. De podium crue spande daarom overdwars extra spankabels voor meer stabiliteit. Door de windstoten besloot de organisatie om het festival uit te stellen. Dat is een goede zaak want veiligheid van het publiek staat voorop. Ruim een uur later kon het festival dan toch losbarsten en kregen de ruim 8.000 bezoekers waar zij voor kwamen. Een groot muziekfeest.

























Als eerste stond Roel van Velzen op het podium. De stemming op de markt verbeterde snel na het lange wachten en het publiek zong al snel mee met de bekende hits. Over het algemeen was het een goed optreden. Ik heb Roel echter betere optredens zien doen waarbij het publiek compleet uit zijn plaat ging. Wat me tegen viel van Roel van Velzen of zijn management is dat de "3 song rule" van toepassing was tijdens zijn optreden. Alleen de eerste drie nummers mogen journalisten foto's maken. Een absurde maatregel. Na het derde nummer sprong er een gorilla van de organisatie tussen de aanwezige pers met de mededeling dat we onmiddellijk moesten stoppen met fotograferen. Dat was ook van toepassing bij Chef Special. Echter Chef stuurde geen gorilla op de pers af. Sommige artiesten en managers hebben het heel hoog in de bol en lopen net zover naast hun schoenen als sommige artiesten van wereldformaat die de regel ook hanteren. Kan me niet herinneren dat van Velzen en Chef Special ooit een wereldhit hebben gehad. Waylon en Matt Bianco maakten echter nergens een probleem van waardoor er mooie foto's van de twee acts uit mijn camera rolden.


























Na van Velzen stond Matt Bianco uit Engeland op de planken. De Britse popgroep opgericht in 1982 door bassist Kito Poncioni, zanger Mark Reilly en toetsenist Danny White werd bekend in de jaren 80 met singles als "Whose side are you on?" en "More than I can bear". Lekkere muziek en nostalgie voor de oudere festival bezoeker is het label wat ik op dit optreden plak. Het optreden stond als een huis en belichting tijdens het optreden was subliem.


Na Matt Bianco kon het feest pas echt losbarsten met Chef Special. Een graag geziene gast op vele popfestivals. Met Chef Special haal je een act binnen die garant staat voor een feest. De interactie tussen de leadzanger en het publiek is gelijk voelbaar. Handjes in de lucht en het feest barst ook in Zoetermeer los. De gitarist wist daarbij ook het aanwezige publiek op zijn hand te krijgen. Ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat de man wel veel weg had van Jimmi Hendrix.

Tussen de acts door speelde PlusSupportAct de sterren van de hemel. Met slechts twee gitaristen en een woeste drummer wisten de heren de stemming op de markt goed vast te houden. Het was een soort jukebox. Je gooit er een euro in en er komt een hele serie bekende hits voorbij. Niets dan lof voor dit trio. Jammer dat de heren op een verrijdbaar podium aan de linker zijkant van het podium stonden. Ze hadden het meer dan verdiend om vooraan op het podium te staan. Ook hier was het licht bar slecht, waardoor een goede foto maken zo goed als onmogelijk was.

En dan is het tijd voor de hoofdact op het festival, Waylon. Hij heeft zichzelf vernoemd naar zijn idool Waylon Jennings. In 2008 brak hij door met zijn album Wicked Ways. Platenmaatschappij Universal Music bracht hem als eerste Nederlander onder bij het beroemde Motown-label. Met Ilse DeLange was hij als The Common Linnets de Nederlandse inzending voor het Eurovisiesongfestival 2014. Ze behaalden de tweede plaats.
























Als Waylon het podium opkomt begint het publiek te juichen. Direct vanaf het begin weet Waylon indruk te maken met zijn optreden. De man heeft een wereldstem die nauwelijks verschilt van die op zijn cd's. De expressie en de manier van optreden zijn een verademing. Waylon en zijn band gaan werkelijk tot aan het gaatje. Wat een performance weet hij neer te zetten!. Waylon behoort tot de beste live artiesten die ons land rijk is. En dat heeft hij wederom bewezen op het Bevrijdingsfestival van Zoetermeer. Jammer dat ook bij Waylon de belichting op het podium beneden alle peil was. Als ik Waylon was zou ik een eigen belichtingsman meenemen.

Niet alles verliep vlekkeloos tijdens het Festival. Later op de avond werd een beveiliger van Capricorn mishandeld die ingreep bij een vechtpartij. Ook zijn er een aantal arrestaties verricht en een aantal keren is er medische assistentie verleend.

Na het festival wat werd afgesloten met een kleine vuurwerkshow, sprak ik met een aantal bezoekers. Ze hadden gestaan aan de linker kant van het podium achter het Bobo of VIP vak vlak voor het podium. Gezinnen met kinderen waren niet te spreken over de VIP's (Very Irritant Persons) zoals politici en burgemeester die het aanwezige publiek het zicht ontnamen, waardoor de kinderen niks meer konden zien. Mijn voorstel is dan ook om het VIP vak voortaan op het Dobbe eiland te plaatsen zodat niemand last van de Very Irritant Persons heeft. De Zoetermeerse politiek kent helaas nog steeds haar plaats niet in deze stad.

Het festival was net als voorgaande jaren en groot succes. Echter de mededeling van de organisator dat dit het laatste XL festival was kwam als een koude douche na een warm muzikaal bad. Volgend jaar dus een kleiner festival. Waarschijnlijk valt ook dit festival ten prooi aan de bezuinigingen door de Very Irritant Persons.

Recensie en fotografie: Roland Wichser
www.onstagephotography.nl

De concert en publieksfoto's 
Foto's Matt Bianco
Foto's Waylon
Foto's Chef' Special
Foto's Roel VanVelzen


























 










   

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen